Reacties op het werk van Gonny Geurts
1. Soms met bijzonder licht op Almere, betoverde de stad me en zag ik wat Gonny hier perfect weet
weer te geven. Het werk ontroerde me daardoor meteen.
2. Omdat die mij het meeste aanspreekt, ik zie zóveel: de kleuren van het eiland, het frisse groen
water en ook de lucht, ‘t is bijna niet te doen en de gelaagdheid waarmee is gewerkt Zie ik nu een
reiger, roerdomp en een mens? Ik zie van alles .....of is dat mijn wens? ik zie een veelvoud op mij af
komen het is een schilderij om bij weg te dromen golvend water over het land? en een spiegeling aan
de waterkant? Is dat wat mij zo treft? het is doorleefd en echt!
3 Dit werk raakte me meteen. Het staat stevig, met een kleurencombinatie die direct mijn aandacht
pakt. Ik blijf ernaar kijken en zie telkens iets nieuws. Daardoor komen er steeds andere titels in me
op, zoals Het schip, De lange weg, Kijk op de wereld of Doorzetten. De groentinten zijn prachtig
gekozen en geven me een gevoel van natuur; of dat nu water is of land. Het subtiele rood bovenin,
samen met de grijzere tinten, geeft het geheel iets stoers en bijna industrieels. Daardoor voelt het
alsof het hele landschap van de wereld in één beeld samenkomt. Ik zou dit werk zonder twijfel in
mijn kamer ophangen. Het is zo’n schilderij waar ik niet op uitgekeken raak.
4. Als ik het werk van Gonny bekijk moet ik aan mijn schip denken die vroeger over de Zuiderzee voer
en later door de polder. De kleuren herinneren mij niet alleen aan de tijd die ik in mijn jeugd in de
polder heb doorgebracht …maar ook later mijn leven met mijn gezin op dit schip… het is prachtig
beeld!
5. Eilanden zijn voor mij altijd speciaal; je moet meer moeite doen om er te komen, ze hebben vaak
een speciale sfeer en op eilanden ervaar ik dikwijls een bijzonder gevoel van vrijheid, raak ik los van
de beslommeringen van het vasteland. Omdat het kunstwerk van Gonny bij mij dat speciale
eilandgevoel oproept heb ik het gekozen. Hieronder ter ondersteuning van mijn keuze bij het werk
van Gonny nog een gedicht van mij, getiteld “Eilandgeluk”. Eilandgeluk Maak mij los van het
vasteland bevrijd mij maar van al mijn kluisters. Geef mij onderweg een open blik haal de last vast
van mijn schouders. Mijn diepe verlangen ligt daar in het verschiet zacht geel en groen teder
grijsblauw omspoeld. Oh ja mijn eiland ja ik ben weer gearriveerd door je beslotenheid omgeven
dwaal ik gelukkig rond.
8. Ik val als een blok voor dit schilderij. De kleuren, de vlakken en het architectonische. Afgelopen
zomer was ik in Bilbao en heb daar het Guggenheim museum bezocht. aan deze mooie herinnering
doet dit schilderij me denken. De vlakken en de kleuren van Ton Schulte die pas overleden is. Of je
het nu wil of niet Gonny, maar dat is wel waar ik aan moet denken. Het is poëtisch, geeft duidelijk
vorm en laat wat te raden. Ben heel nieuwsgierig naar het echte schilderij, wil het graag goed
bekijken en nog mooier het in huis hebben. ook wel ruilen tegen een schilderij van mij.
9. Mijn beleving bij dit mooie schilderij: In verbeelding reis ik mee op de golven van de zee Op het
dek van mijn schip met mijn bestemming al in zicht Ik ontdek in alle kleuren kleine wonderen die
daar gebeuren Op deze plek vind ik rust daar waar het zonlicht het zeewater kust Ik laat er mijn
gedachten gaan ervaar de kracht van mijn bestaan Om daarna weer terug te keren En van het leven
zelf te leren
6. Het kunstwerk Happy Island van Gonny Geurts volgt mij al jaren. Ja, je leest het goed. Dit werk
weet mij keer op keer te vinden. Op een expo in Lelystad hing mijn werk er tegenover. Zo leerde ik
Gonny kennen. We deelden een ruimte met veel andere kunstenaars. Ik heb Happy op meerdere
plaatsen mogen aanschouwen en het intrigeert mij mateloos, meer dan dit zelfs, ik hou er van. De

openheid, de weerloosheid, de transparantie, ik voel mij als een kind op het strand kijkend naar de
zee.
7. Ik heb inmiddels van meerdere leden van KF werk in huis, maar nog niet van Gonny. Dat is raar,
want ik bewonder haar werk, dus het is de hoogste tijd dat werk van haar ergens bij ons aan de muur
komt! Happy Island boeit me vanwege de goede compositie en het frisse kleurgebruik.

Kunst in Eigen Huis
Hans Breuring

De Gelatene& - gemaakt door Gonny Geurts

Alweer een paar jaar geleden vroeg Hein Walter mensen bij elkaar in zijn atelier met
de vraag, wie wil er bij KF kunstenaars op atelierbezoek gaan en daar een stukje
over schrijven dat gepubliceerd kan worden in de – toen nog - KVF Nieuwsbrief. Daar
ik in Heins’ netwerk zit ontving ik die uitnodiging ook.
In zijn atelier ontving hij ons, zo’n tiental mensen. Na met elkaar kennisgemaakt te
hebben, werd e.e.a. uitgelegd en meldde ik mij meteen aan als
bezoeker/interviewer/schrijver.
In het kader van die opdracht bezocht ik meerdere kunstenaars tijdens open routes
en met een aantal daarvan sprak ik, na een eerste indruk van hun atelier en werk.
Die gesprekken en indrukken stelde ik op schrift voor Hein.
Bij één van de kunstenaars, Gonny Geurts, ergens in 2020, werd ik overrompeld door
haar werk “De Gelatene”.
Een prachtig schilderij, speciaal gemaakt bij een gedicht van J. C. Bloem. Ik heb
aardig wat tijd gebruikt om het schilderij nog meer in me op te nemen. Al snel kwam
de vraag of het doek te koop was. Dat bleek voor Gonny een iets te abrupte vraag.
Ze was er niet op voorbereid dat er hier en nu een koper was voor dat fraaie canvas.
Haar antwoord was nee, nog niet, ik ben er nog niet aan toe om dit  konterfeitsel uit
mijn leven te laten verdwijnen. Daar stond ik, begreep haar emotie, maar wilde het
doek toch heel graag hebben. We zouden er vast op terugkomen. Ik kwam Gonny bij
allerlei gelegenheden rond KF tegen, maar we spraken niet meer over het schilderij.
Tijdens een bezoek aan het Museum Arnhem, ik denk wel twee of drie jaar later,
liepen wij elkaar bijna letterlijk tegen het lijf. Op dat moment dacht ik, ik vraag het hier
en nu nog eens. “Hee, Gonny, heb je “De Gelatene” nog? Er was een kort gesprek
waarin Gonny aangaf het werk nu wel los te kunnen laten. We spraken af dat ik een
paar weken later bij haar atelier zou komen om het schilderij nog eens in me op te
nemen, niet meer nodig, het had zijn plaats al in mij opgeslagen. Niet zo gek
natuurlijk, ik had van Gonny al de eerste keer een mooie kaart gekregen waarop “De
Gelatene” stond afgebeeld. Ook kreeg ik van Diana, mijn vrouw, het boek met de
gedichten van J C Bloem gekoppeld aan de werken van kunstenaars, waaronder
Gonny.
Die betreffende dag waren we gauw klaar met de transactie zelf, het schilderij ging
met mij mee, maar niet voordat we in haar tuin nog uitvoerig over het werk en
allerlei andere zaken hebben gesproken.
Dezelfde dag hing het schilderij bij mij aan de muur. Elke keer dat ik de woonkamer
binnenkom, is het eerste dat ik zie “De Gelatene”, recht voor me, het boeit en ontroert
me nog steeds.
Geen ander werk heeft een voor mij zo mooie plek in de woonkamer als dit van Gonny.