LANDART DIESSEN
DIESSEN 2012 ODE AAN DE AARDE
Het "Bloem(en)bed voor moeder aarde is een ode aan de krachten van de natuur; het bed
groeiplek voor nieuw leven, een bloemenweelde midden in het bos; een rustplaats.
DIESSEN 2010
ODE AAN DE RIVIER ODE AAN DE VISSER
Nadat ik ervoer dat de vissers van Diessen het minst blij waren met de landschapskunst wilde ik ze verleiden tot het toch waarderen van de kunst met deze kistjes met gedichten en lokvisjes in kijkkastjes langs “hun” pad.
De visser
Er is verslaving in mijn staren
zodra ik uitgooi komt in mij
het woelen en het zoeken tot bedaren
mijn oog rust op de dobber, maar het is meer
dan rusten, het is alsof ik eindelijk
vrij ben op één plek te blijven,
en zo verstijft mijn blik – ik wacht niet
op het bijten van een vis – ik lijm
het ogenblik. Ik hoef niets hoef niet
te kijken. Bepaal mij tot de rimpelingen
bemoei mij niet in diepte door te dringen.
Los van wat boven of wat onder mij
verschijnt, verdwijnt, los van wat was
en los van wat nog te gebeuren staat.
De gladde kleuren die het vlakbij water glanst
zijn mij al veel te veel gebeuren
en kijk daar komt de eerste ring
van één of ander verre dompeling.
Wat kan ik beter doen dan niets,
dan niet bewegen. Zelfs het geringste
opslaan van een oog haalt onherstelbaar
overhoop en brengt teweeg en brengt teweeg.
Judith Herzberg
DIESSEN 2008 VURIGE TONGEN
Flarden stof die van de oever een zijarm van de Reussel in stromen, omhoog gehouden door ontelbaar veel pingpongballetjes, waarvan er veel ook weer een eigen reis over het water gingen maken
In het Brabantse landschap liet Gonny zich verassen door de hellende vlakken, doorkijkjes in het bos, maar vooral het riviertje de Reusel,
dat zich aandiende als een plotseling opvallend geluid tijdens de wandeling,
pas daarna zich liet zien,
en inspiratiebron werd voor een kunstwerk….
