LANDART DIESSEN  2010 ODE AAN DE RIVIER ODE AAN DE VISSER

Nadat ik ervoer dat de vissers van Diessen het minst blij waren met de landschapskunst wilde ik ze verleiden tot het toch waarderen van de kunst met deze kistjes met gedichten en lokvisjes in kijkkastjes langs “hun” pad

Aan eenen jongen visscher

landart-diessen-2010-gonny geurts

Twee kijkkastjes met gedicht en lokvisje

Rozen zijn niet zoo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw bloote voeten teer,
En in geen oogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.

Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan ‘t eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.

Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad.
Gij vaart en vischt tevreden, ik dwaal rond
En vind in stad noch stiller landstreek wijk.

Ik ben zóo moede, ik heb veel liefgehad.
Vergeef mij veel, vraag niet wat ik weerstond
En bid dat ik nooit voor uw schoon bezwijk.

Jacob Israël de Haan

De visser

Er is verslaving in mijn staren
zodra ik uitgooi komt in mij
het woelen en het zoeken tot bedaren
mijn oog rust op de dobber, maar het is meer
dan rusten, het is alsof ik eindelijk
vrij ben op één plek te blijven,
en zo verstijft mijn blik – ik wacht niet
op het bijten van een vis – ik lijm
het ogenblik. Ik hoef niets hoef niet
te kijken. Bepaal mij tot de rimpelingen
bemoei mij niet in diepte door te dringen.
Los van wat boven of wat onder mij
verschijnt, verdwijnt, los van wat was
en los van wat nog te gebeuren staat.
De gladde kleuren die het vlakbij water glanst
zijn mij al veel te veel gebeuren
en kijk daar komt de eerste ring
van één of ander verre dompeling.
Wat kan ik beter doen dan niets,
dan niet bewegen. Zelfs het geringste
opslaan van een oog haalt onherstelbaar
overhoop en brengt teweeg en brengt teweeg.

Judith Herzberg

 

landart-diessen-2010-gonny geurts

De boom, het kastje, de visvijver

Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Hendrik Marsman

 

Heb je alles bij je

landart-diessen-2010-gonny geurts

Stil kastje, ruisend riet

Vissen met Verschoor is rustig en goed.
‘Niet denken,’ is zijn advies.
‘Denken vermindert de kans op vis.’

De Door Zeelten Gevreesde
hangt vol stoeltjes, kussentjes en mesjes
en twinkelende schaartjes.

‘Hm,’ zegt hij, turend naar de sterren
in de Deense zomernacht,
‘reken maar dat daar een hoop vis zit.’

Frank Koenegracht
Het kind en ik

Ik zou een dag uit vissen,
ik voelde mij moedeloos. Ik maakte tussen de lissen
met de hand een wak in het kroos.

Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.

Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel
herkende ik, was van mij.

Maar toen heeft het geschreven,
zonder haast en zonder schroom,
al wat ik van mijn leven
nog ooit te schrijven droom.

En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.

 Martinus Nijhoff

 

visser-van-ma-yuan

Visser van Ma Yuan, gewassen inkt

onder wolken vogels varen

            onder golven vliegen vissen

              maar daartussen rust de visser

 

            golven worden hoge wolken

              wolken worden hoge golven

                 maar intussen rust de visser 

 Lucebert

 

landart-diessen-2010-ode-aan de rivier, gonny geurts

Zeven kastjes aan de bomen

Dag ventje met de fiets op de vaas met de  bloem

 ploem ploem

dag stoel naast de tafel

dag brood op de tafel

dag visserke-vis met de pijp

           en

dag visserke-vis met de pet

         pet en pijp

    van het visserke-vis

         goeiendag

 D a a – a g vis

dag lieve vis

dag klein visselijn mijn

Paul van Ostaijen